Verdieping
Liefhebbers vertellen over hun favoriete Melle-kunstwerk. Dit keer Shanou Basten (1995), hoofd presentaties & fondsenwerving bij Museum van Bommel van Dam in Venlo. Als toenmalig conservator was zij betrokken bij de overzichtstentoonstelling ‘MELLE – Schilder van een andere werkelijkheid’, die vanaf september 2022 een half jaar in Venlo te zien was.
Shanou Basten: „Ik hou van vervreemde kunst die je niet direct helemaal kunt duiden, zoals het werk van Max Ernst. Toen ik direct na mijn studie kunstgeschiedenis bij Museum van Bommel van Dam ging werken leerde ik in het depot het werk van Melle kennen. Die eerste kennismaking beviel goed. Het dromerige van zijn werk sprak me aan.
„Drieluik landschap (scheppingsverhaal met evolutie) is mijn favoriet, een schilderij dat me mateloos fascineert. Ondanks dat het al zeventig jaar oud is spat het rood in al zijn kleurnuances van de panelen af. En al kijk je een half uur naar dit werk, steeds zul je er nieuwe dingen in ontdekken – de bloemen, kikkertjes, de schelpdiertjes, de vissen en linksboven het stadsgezicht. Ook stel je jezelf vragen als: ben ik onder water of in de lucht?
„Twee keer heb ik dit rode drieluik uitgekozen voor een collectiepresentatie van het museum. En het hing in 2022 in onze grote overzichtstentoonstelling van Melle. Kunstenaar Peter-Paul Timmermans hebben we toen een geluidskunstwerk bij het drieluik laten maken.
„Dat retrospectief is enorm goed bezocht en heeft Melle nieuw publiek bezorgd, daar ben ik blij over. We kregen veel positieve reacties, zowel van vaste bezoekers als van jonge mensen die zich verbaasden over de detaillering en de verfijndheid van Melle’s schildertechniek. Het enthousiasme van jongeren verraste me enigszins, want die zijn opvallend preuts. De fallussen in het werk van Melle ontlokten nogal wat reacties. Daarover ben ik met scholieren in gesprek gegaan, heb ik uitleg gegeven over de symboliek van Melle en waarom hij een fallus soms als een vulkaan schilderde.
„Wat graag zou ik Melle eens hebben gesproken. Ik las dat hij in zijn jeugd vaak aan de waterkant zat. Hoe die omgeving zich in zijn schilderkunst vertaalde, daar had ik met hem over willen praten.”